PREVOD RASPRAVE „TEORIJA SLIKE” DŽERALDA MIDA

Abstract

Džerald M. u knjizi Nadrealistička slika:studija iz stilistike komparativno analizira ideje Bretona,Valerija, Barta, de Sosira, Marinetija, Reverdija, Todorova o mogućnostima definisanja nadrealističke slike. Bretonova teorija o slici, po autorovim rečima, znatno doprinosi pesničkom napretku francuske moderne poezije za koga je jezik jedini ključni faktor u slici, prvi i konačni momenat shvatanja procesa nadrealističkog pisanja. Autor razmatra i Valerijeve pokušaje da ispita funkcionisanje naučne i poetske imaginacije, Marinetijevu hipotezu analogije, Reverdijevo nastojanje da se teorija slike odvoji od izvesnih psiholoških pojmova, tvrđenje Todorova da je doslovni vid jezika osobina koja je različita od njegovog referentnog vida, Sosirov opis kombinatorne aktivnosti u jeziku kao sintagmatske i dr. Deo knjige, van ovde prevedenog poglavlja, ispituje nadrealističku sliku u njenim semantičkim aspektima.